هنر پانتومیم یکی از گونه های نمایشی است که با تکیه بر حرکات بدن، بدون کاربرد حتی واژه ای همه چیز را بیان می کند. هنر پانتومیم وهم است، هنر تخیل و پندار. هنرمند «میم» محدوده ای نمی شناسد. در سکوت، گرسنگی و تشنگی، مرگ، عشق، ترس، وحشت و ... را خلق می کند.
به عبارت دیگر، در ایجاد روابط اجتماعی، تاثیر سخنان ما با حرکات ما کامل می شود. شاید حتی برخی موارد می توانیم بدون استفاده از کلمه ای منظورمان را به دیگری بفهمانیم.
زمانی که در مقابل سخنی، شانه هایمان را تکان می دهیم خود در برگیرنده پیامی است. اگر با دقت به نحوه دق الباب افراد نگاه کنیم، حالت درونی آنها را می توان حدس زد. و اگر حوصله شنیدن صدای بوق اتومبیل ها را داشته باشیم، می توانیم بوق انواع اعتراض را از یکدیگر تفکیک کنیم و بوق ارادت دو راننده تاکسی را که از کنار یکدیگر عبور می کنند باز شناسیم.