درس چهارم بازیگری  شخصیت سازی است که یکی از مراحل تکامل در نقش است که بازیگر قرار است آن را ایفا کند که بسیار مهم است. وقتی بازیگر عواطف واحساسات نقش مورد نظرش را ساخت باید بر تن این عواطف و احساسات لباس بپوشاند. یک بازیگر هروقت نقشی را بر صحنه خلق می کند، زندگی کامل یک « من » را خلق می کند. این « من » باید تمام جوانبش دیده بشود، جسمی، روحی، عاطفی، بجز این ها باید « من ِ » منحصر به فرد هم باشد. باید « من ِ » خاص باشد، همان « منی » که در فکرنویسنده است، همان « منی » که کارگردان توصیفش می کند، همان که بازیگر از اعماق  وجودش آن را به  منحصه  ظهور می رساند، نه یک « من » دیگر.