برای برخاستن از روی صندلی ، باید یک پای بازیگر در مقابل پای دیگر باشد، بازیگر به جلو تمایل پیدا کند، وزن بدنش را روی پای جلو بندازد، و با پای عقبی فشار دهد، بلند شود و پای عقب را به عنوان اولین گام بردارد.مطمئنا شخصیت پردازی ممکن است این روند را تغییر بدهد ، همچنان که اشخاص پیر کمی با مشکل بر می خیزند.
چرخیدن ، ژست گرفتن و زانو زدن :
۱- چرخش معمولا به صورتی انجام می شود که هنگام چرخیدن چهره بازیگر، رو به تماشاگران باشد. مورد استثنایی این قانون موقعی است که اینگونه چرخش ، زمخت و غیر طبیعی باشد ، چرا که بدن قبلا بیش از نصف فاصله چرخیدن را به سمت مکان نهایی انجام داده است. در این صورت ، بدن به سمت وضعیت جدید در کمترین فاصله می چرخد.برای مثال ، اگر بازیگری با وضعیت سه چهارم به سمت بالای صحنه چرخیده باشد و برای خروج بخواهد به سمت پشت بچرخد، به نیمرخ بر نمی گردد تا بعد نیم دایره را کامل کند بلکه مستقیما به سمت بالای صحنه می چرخد. این کار باعث می شود که در هنگام ادای گفتار از فراز شانه پشت بازیگر ارزش تصویری پیدا کند.
